یادداشت به بهانه هجدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری ایران
یکماه گذشت
نمایشگاه ها بهترین دید و بازدید کاری است…
به قلم پوریا استکی
کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری
هنگامی که سخن از نمایشگاه به میان می آید بی دلیل ذهن مان به سمت کسب تجربه، آموزش، دانش افزایی، گفت و گو، شبکه سازی و آشنا شدن با خلاق ترین و به روز ترین برنامه های صاحبان کسب و کار می رود . توجه داشته باشید آشنایی با خلاق ترین کارها و خدمات که بتوان از آن به عنوان یک مزیت رقابتی میان دیگر رقیبان نام برد نه صرفا یک فعالیت روتین ( گرچه آن هم باید در نمایشگاه به عنوان ارائه خدمت وجود داشته باشد) و این دلایل است که علاقه مندان به آن موضوع نمایشگاهی رغبت برای حضور و بازدید از نمایشگاه را دارند که به نظر نگارنده متن مهمترین هدف برای جوانان و فارغ التحصیلان، شبکه سازی و ارتباط گیری با صاحبان کسب و کارها است که این ارتباط می تواند دو طرفه باشد هم صاحبان کسب و کارها از ظرفیت و ایده جوانان استفاده نمایند و هم جوانان بتوانند در بستری امن و مناسب استعدادهای خود را شکوفا کنند و به هدف اقتصادی خود برسند. حال به سراغ صنعتی درآمد زا خواهیم رفت. آن صنعت گردشگری نام دارد، که بسیاری از کشورها ارزش آن را دانسته و ما نیز غافل از مزایای آن ، این شبکه سازی برای گردشگری چه بسا اهمیت بیشتری خواهد داشت به خصوص اگر بتوانیم در زمینه فعالیت های مشارکتی و گروهی فرهنگ سازی صحیحی داشته باشیم. آن هنگام می توان انتظار داشت گردشگری بدون کمک دولتمردان پیشرفت خواهد کرد، بی رو درواسی اگر منتظر کمک دولت ها هستیم این انتظار هیچگاه سر نخواهد رسید و هیچوقت گردشگری رشد نخواهد کرد ولی اگر خودمان به فکر صنعت مان باشیم میتوان امیدی داشت ( اگر چه از تصمیم های دولتی و تاثیر آن در گردشگری نیز نمی توان غافل شد) از بحث اصلی خارج نشویم حضور شرکت های گردشگری با همه مواردی که عنوان شد قطعا مهم است ولی مهمترین هدف صاحبان کسب و کارها جهت حضور در نمایشگاه ها، رشد اقتصادی موسسه یا شرکت می باشد و این هدف می تواند به دوام شرکت ها و موسسات کمک نماید. مشارکت گروهی می تواند در رسیدن به این هدف تاثیرگذار باشد. که امسال نیز این امر مشاهده شد.
مدلی را که بالا عرض کردم را در یک شکل دیگر می توان در نمایشگاه های داخلی استان ها مشاهده نمود، مشارکت واحد های اقامتی یا دفاتر خدمات مسافرتی در ایجاد یک غرفه مشترک، تلاش برای معرفی محصولات و خدمات خود به صورت جداگانه در یک فضای اشتراکی، این اقدام قابل ستایش است و چه بهتر می شد در ادامه مسیر و در ارائه یک فعالیت مشترک نیز با هم همکاری داشته باشند.
نمایشگاه ها فرصت خوبی برای حضور کسب وکارها و معرفی محصولات خود به دیگران است به خصوص محصولات متمایز و رقابتی. بماند که گردشگری و حال ناخوش آن باعث شده که برخی از بازیگران صنعت گردشگری همانند واحدهای اقامتی و دفاتر خدمات مسافرتی در سالهای اخیر حضور کمرنگ تری داشته باشد و بیشتر موسسات دولتی در نمایشگاه جولان می دهند . آیا متولیان امر و مدیران دولتی گردشگری تا کنون از خود سوال پرسیده اند که چرا این گونه شده است.
شرکت در نمایشگاه فرصتی برای جذب مشتریان جدید ، توسعه بازار گردشگری محلی و تقویت برند شرکت می باشد و همه از این مزایا به خوبی آگاه هستند به گونه ای که در نمایشگاه بین المللی شاهد این استقبال هستیم اما چندسالی است در ایران به خصوص در نمایشگاه های داخلی رویه ای دیگری در پیش است.
نمی دانم شاید علتش سطح کیفی نمایشگاه های داخلی است یا وضعیت ناخوش گردشگری
به راستی نمایشگاه های ما با معیار بین المللی مطابقت دارد یا صرفا نام آن را یدک می کشیم .
وقتی صحبت از نمایشگاه های بین المللی می شود یعنی مشارکت و حضور بسیاری از کشور ها در نمایشگاه، دایر نمودن غرفه و معرفی محصولات و خدمات شان و در ادامه برقرای ارتباط سازنده و کارآمد بین شرکت کنندگان و صاحبان کسب و کارها که خروجی آن هم برای کشور و هم برای صاحبان کسب و کار مفید باشد. به عنوان مثال نمایشگاه آی تی بی برلین که بیش از ۱۸۰ کشور و شهر در آن نمایشگاه بین المللی حضور و با دایر نمودن غرفه، محصولات و خدمات خود را به دیگران عرضه و در راستای رشد اقتصادی و بازاریابی اصولی قدم بر میدارند.
اما در سال های اخیر شاهد بودیم نمایشگاه از شکل اصلی خود خارج شده و هنگامی که پا میگذاری این حس به شما القا می شود که به نمایشگاه فروش محصولات محلی و صنایع دستی رفته ای تا نمایشگاه بین المللی
فروش صنایع دستی و محصولات محلی اقدام بسیار صحیحی در جهت حفظ هویت محلی و ملی است اما در کنار فعالیت جنبی نمایشگاه نه فعالیت اصلی ( این امر در نمایشگاه های استان ها بیشتر مشاهده می گردد.)
به نظر نگارنده متن، پیشنهاداتی برای کیفیت بهتر نمایشگاه گردشگری در سالهای بعد ارائه می شود که در ادامه خواهیم خواند.
اساسا گفته شد نمایشگاه ها یعنی فضایی برای مبادله اطلاعات و آغاز فعالیت های کاری مشارکتی و این زمانی موثر تر است که زیرساخت و فضای آن فراهم باشد برگزاری مراسم های آیینی و محلی در برخی غرفه ها مانع از رسیدن به هدف فوق می شود پیشنهاد می شود برای اجرای مراسم های آیینی و محلی یک سالن جداگانه به آن اختصاص داده شود یا در ساعت مشخصی اجرای این برنامه ها به فضای بیرونی نمایشگاه هدایت شود. به خصوص امسال اینجانب به عنوان مسئول غرفه این رویه را مزاحم هدف اصلی نمایشگاه یعنی شبکه سازی و جذب مخاطب دانستم . .هر چند وجود این آیین های محلی بسیار می تواند در جذب و معرفی و حفظ فرهنگ بوم و سنتی نقش ایفا کند اما بهتر است در مکان جداگانه ای این اتفاق رقم بخورد.
پیشنهاد می شود سال دیگر به صورت تخصصی بر محور جدیدی در گردشگری سرمایه گذاری نمایند همانند نمایشگاه فرین مسه در اتریش در این نمایشگاه غرفه داران از چندین کشور مختلف پیشنهادات خود را با سخنرانی های متنوع و ارائه فیلم در سینمای سفر، از مقاصد گوناگون و انواع سفر مانند سفر ماجراجویی، کمپینگ، کاروان، سفرهای دریایی، سفر برای سالمندان و … ارائه می دهند. به راستی ارائه فیلم چه قدر جایش در این صنعت خالیست .
و پیشنهاد آخر که صاحبنظران این صنعت بارها آن را اعلام نموده اند این است که ایران نیز مانند برخی نمایشگاه های بین المللی روزهای اول نمایشگاه را به بازدید اختصاصی فعالین آن صنعت و روزهای پایانی را برای عموم بازگشایی نماید تا ارتباط گیری هدفمندی شکل بگیرد.
به امید برگزاری بهتر نوزدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری